KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/16449 E., 2025/8287 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2011/14 E. 2014/295 K
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkûmiyet
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Sanık ... müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5237 sayılı Kanun'un 158/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için sanığın, mağdurun "içinde bulunduğu tehlikeli veya zor şartlardan" yararlanmak suretiyle haksız bir yarar elde etmesinin gerektiği, somut olayda ise, şikayetçilerin içinde bulunduğu durumun tek başına gerçek ve yakın anlamda "tehlikeli veya zor şart" kapsamında kabul edilebilecek nitelikte olmadığı, ayrıca sanıkların eyleminin suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1-L maddesi kapsamında kaldığı,
ancak suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle eylemin sanık lehine olan aynı Kanun'un 157. maddesi uyarınca basit dolandırıcılık suçu kapsamında kalacağı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklara yüklenen “ dolandırıcılık ” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/16449, K. 2025/8287, 2 Temmuz 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama