Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/17009 K.2022/12660

1) Sanık hakkında katılan ...’a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık, katılan ...’a yönelik resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

a) Sanığın, mağdur ...’in iş yerine gelerek kendisini ... olarak tanıtıp mağdura ait inşaat malzemesini 1 aylık süre için kiralayıp mağdura 10.000 TL bedelli senet ve senede ekli olarak nüfus cüzdanı fotokopisi verdiği anlaşılmakla; sanığın Nüfus Müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanı fotokopisi kullanılarak eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde hataya düşülmek suretiyle TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere. 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi ve özel belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında,

değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetildiğinde; sanığın mağdur ...’e karşı özel belgede sahtecilik, katılan ...’a karşı resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu kamu davasında, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında hareket eden sanığın, tüm eylemlerinin zincirleme olarak resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,