Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/17463 K.2025/1935

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Menfaat miktarının 40.000 TL olduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son maddesi uyarınca adli para cezası belirlenmeye 4.000 gün üzerinden belirlenmeye başlanarak arttırım ve indirimler neticesinde belirlenen gün sayısının bir günlüğü karşılığında belirlenecek miktarın Türk Lirasına çevrilmesi sonucunda netice adli para cezası belirlenmesi gerekirken, doğrudan Türk Lirası olarak manfaat miktarının iki katı esas alınarak sonuç ceza belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 158/1-e maddesi ve (son) cümlesinin uygulanmasına ilişkin bölümler tamamen çıkartılarak yerine " “sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 158/1. maddesinin (e) ve (son) bentleri gereğince 3 yıl hapis ve 4.000 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,