Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/17613 K.2025/2037

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1-Katılan ...'un internette bulunan yurt dışında çalıştırılmak üzere işçi ilanından dolayı talep formu doldurarak telefon numarasını yazdığı, meçhul bir kişinin forma yazdığı bu telefon numarasından kendisini arayarak irtibat kurduğu, katılanın masraf adı altında istenilen parayı sanık ... ait hesaba yolladığı, suçun internet üzerinden verilen ilanla işlenmesi sebebiyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158/1-f maddesine temas etmesine rağmen suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-Kabule göre de;

a) Hesap sahibi sanığın oluşa aykırı savunması da dikkate alındığında; suça doğrudan iştirak etmesine karşın TCK'nın 37/1 maddesi yerine, yardım eden sıfatıyla iştirak ettiğinden bahisle aynı Kanun'un 39. maddesi tatbik edilerek eksik ceza ile hatalı karar verilmesi,

b) Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,