Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18010 K.2023/549

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 8.000,00 TL adli para cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına;

özel belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına; müşteki ...'e yönelik dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına;

katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına; özel belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları uygulanmasına; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 15 ay hapis cezası, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, dosyanın temyiz edilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın 15.10.2012 tarihinde müşteki ...'in bilgilerini içeren nüfus cüzdanı talep belgesine kendi fotoğrafını yapıştırarak Tatvan Kaymakamlığı Nüfus Müdürlüğü'nden aldığı sahte nüfus cüzdanı ile 21.10.2012 tarihinde müşteki ...'e ait Mostar Otel'ine giderek kendini müşteki ... olarak tanıttığı ve sahte nüfus cüzdanını ibraz ederek Bitlis Devlet Hastanesi'nde hemşire olarak görevli olduğunu, otelde bir yıl kalmak istediğini beyan ederek 21.10.2012- 24.10.2012 tarihleri arasındaki konaklama ücretlerini ödeyerek kendine güven duyulmasını sağladığı,

24.10.2012- 07.11.2012 tarihleri arasında konaklama yapmaya devam ettiği ancak konaklama ücretini ödememe konusunda otel işleticisini oyaladığı, böylelikle anılan tarihlerdeki konaklama ücreti olan toplam 1.160,00 TL yi ödemeden otelden ayrıldığı; yine sanığın müşteki ...'a ait sahte nüfus cüzdanı ile 16.10.2012 günü Garanti Bankası Tatvan Şubesi'ne giderek ... adı ile ...54 no'lu kredi hesabı açtırdığı, bu hesaba bağlı olarak aynı tarihte kredi sözleşmesi imzaladığı, işbu kredi sözleşmesi ile bankadan 4.000,00 TL kredi kullandığı ve geri ödemesini yapmadığı;

sanığın 18.10.2012 tarihinde katılan ...'a ait Aksoy rent a car'a giderek kendini müşteki ... olarak tanıtarak ve sahte nüfus cüzdanını ibraz ederek araç kiraladığı, kiralama sözleşmesinin 2 günlük yapılmasına rağmen aracı 4 gün geç ve kazalı şekilde teslim ettiği, böylelikle müştekinin yaklaşık 13.000,00 TL zarar uğramasına neden olduğu anlaşılmıştır.

2. Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 05.02.2013 tarihli raporuna göre kredi sözleşmesindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edildiği; yine Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 15.02.2013 tarihli raporuna göre suça konu nüfus cüzdanı talep belgeleri üzerindeki imzaların sanığa ait olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir. 3. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık savunması, katılan, müşteki ve tanık beyanları, uzmanlık raporları ile tüm dosya kapsamından atılı suçları işediği gerekçesiyle mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Banka veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Müşteki ... ve Katılan ...'a Yönelik Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın, kamu kurumu niteliğindeki Nüfus Müdürlüğünün maddi varlıklarından olan müşteki ...'a ait nüfus cüzdanını kullanmak suretiyle müşteki ...'e ait Mostar Otel'inde kaldığı ve konaklama ücreti olan toplam 1.160,00 TL.yi ödemeden otelden ayrıldığı; yine

sanığın katılan ...'a ait Aksoy Rent A Car'a giderek kendini müşteki ... olarak tanıtarak ve sahte nüfus cüzdanını ibraz ederek araç kiraladığı, kiralama sözleşmesinin 2 günlük yapılmasına rağmen aracı 4 gün geç ve kazalı şekilde teslim ederek gerçekleştirdiği eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1 inci maddesinin (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşünülerek aynı Kanun'un 157/1 inci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçundan hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, aynı suç işleme kararıyla ve aynı anda düzenlenen belgelerle ilgili olarak tek bir suçtan hüküm kurulması gerekeceği, buna karşın, aynı suç işleme kararıyla fakat değişik zamanlarda düzenlenen belgelerle ilgili olarak yine tek bir suçtan hüküm kurulup, aynı Kanun'un 43 ncü maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri gereğince cezanın arttırılması gerektiği,

farklı suç işleme kastının bulunduğunun ispatı halinde her bir eylemin ayrı bir suç oluşturacağı dikkate alınarak, sanığın 15.10.2012 tarihinde sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı alarak sahte nüfus cüzdanı ile 16.10.2012 tarihli banka kredi sözleşmesi, 18.10.2012 tarihli araç kiralama sözleşmesi düzenlenmesini sağladığının sabit olduğunun anlaşılması karşısında; eylemlerin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrı ayrı resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Banka veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar Hakkında Müşteki ... ve Katılan ...'a yönelik Dolandırıcılık, Resmi Belgede Sahtecilik, Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bendlerinde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/17 Esas, 2015/53 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,