Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18170 K.2025/4199

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren ve sanık hakkında mahkumiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki eksik araştırma sebebiyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, buna göre somut olayda haksız menfaat miktarı 262.600 USD olduğundan,

suç tarihindeki kur üzerinden TL'ye çevrilerek temel adli para cezasının belirlenmesi gerekir iken "Sanığın başkasına gönderilen 6400 ABD dolarını esas sahibine iade etmediği" şeklinde hatalı yazılarak 4960 gün adli para cezasının eksik belirlenmesi yasaya aykırı ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.