Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18267 K.2025/1641

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan bankada görev yaptığı suç tarihlerinde, servis taşımacılığı yapan müşteri grubunu yoğun olarak kredilendirdiği, ekran istihbaratı olumsuz olan ve diğer şubelerdeki kredi borçlarını gecikmeli olarak ödeyen müşterilere krediler kullandırdığı, çok sayıda çapraz kefalet ilişkisi tesis ettiği, kredi formlarında kredi limitlerini şube müdürünün bilgisi dışında yükselttiği, söz konusu kredilerin tahsis sürecinde kendi görev kapsamında bulunmayan işleri de üstlendiği,

kredi ödemelerini kendi eliyle yaptığı, kredi tutarlarını müşteri yerine aracı şahıslara teslim ettiği, müşterilerden bankaca alınması gereken komisyon dışında "banka komisyonu" olduğunu belirterek paralar almak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,