Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18316 K.2023/1253

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/71 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1.Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 35, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 41.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 2.Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç kastının olmadığı, suç unsurlarının oluşmadığı ve cezalandırılmasını gerektirecek somut delillerin bulunmadığından beraatine karar verilerek usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçi ...'ın suça konu 6.900,00 TL bedelli, 15.09.2012 keşide tarihli çeki keşide ederek aralarındaki ticari ilişkiye istinaden diğer şikâyetçi ...'e verdiği, Emrah'ın da ciro ederek imzalayıp borcuna karşılık sanık ...'a verdiği, sanığın 6.900,00 TL'nin başına "5" rakamını, 56.900,00 TL, "altıbindokuzyüz" yazılı kısmın başına da yazı ile "elli" ibaresi yazarak "ellialtıbindokuzyüz" yaptığı ve çekin arkasını imzalayıp Türkiye Halkbankası Malatya Şubesine ibraz ettiği, ancak Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarih ve 2012/1160 değişik iş sayılı kararına istinaden çekin ödenmediği, takasa alındığı, bu suretle banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, savcılık beyanında şikâyetçi ... ile aralarında araç alış satışından dolayı suça konu TEB Bornova Çarşı Şubesinin 6942983 numaralı, ... emrine yazılı çeki imzalı ancak miktar kısmı boş olacak şekilde gönderdiğini, Ufuk'un bilgisi dahilinde 56.900 TL bedeli rakamla ve yazıyla yazarak bankaya tahsil edilmek üzere ibraz ettiğini, mahkemedeki beyanında ise, Ufuk'un kendisine olan araba borcundan dolayı önceden aldığı 6.900 bedelli çekin üzerine Ufuk'un başka borçlarından dolayı onun talebiyle bu şekilde bedeli değiştirdiğini beyan ederek aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunmuş, suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Şikâyetçiler ... ve ..., çekin bedelinin 6.900,00 TL olduğunu, sanığın bu şekilde tahrifle bedeli değiştirip bankadan çekmiş olduğu krediye teminat olarak Halk Bankası Malatya Şubesi'ne ibraz ettiğini öğrendiklerini, maddi zararlarının olmadığını beyan etmişlerdir.

4.Bilirkişi raporuna göre, çekteki keşideci imzasının, ..., altıbindokuzyüz, İzmir, 15/09/2012, 6.900 içerikli yazı ve rakamların şikâyetçi ..., birinci ciranta yazı ve imzanın şikâyetçi ...'in elinden çıktığı, çekin ön yüzündeki 6.900,00 TL rakamının başına eklenen 5 rakamı ile altıbindokuzyüz yazısının sol başına eklenen elli ibaresinin, arkadaki ikinci ciranta yazı ve imzasının sanığın elinden çıktığı ve sonradan eklendiğinin, aldatıcılık kabiliyetinin olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, suça konu çek üzerinde gözlem yapılarak, kanuni unsurların tam ve aldatıcılık niteliği olduğu belirlenerek, şikâyetçiler beyanı ve uyumlu ekspertiz raporu ile suçların sübutu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin ve uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususların infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2013/71 Esas, 2015/104 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,