Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18355 K.2024/10362

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 02.06.2011 şeklinde hatalı gösterilen suç tarihinin, müştekinin şikayet dilekçesi içeriğinden "08.06.2011" olarak kabul edilebileceği, buna göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahallinde düzeltilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

I. Müştekinin arızalanan bilgisayar kasasını tamir edilmesi için sanığın işyerine getirdiği, sanığın 3 gün sonra bilgisayarını almasını söylediği, üç gün sonra gittiğinde işyerinin kapalı olduğu, etraftaki esnafın belki cenaze için memlekete gitmiştir dedikleri, müştekinin iki gün sonra tekrar gittiğinde işyerinin kapatılıp boşaltıldığını gördüğü, bilgisayar kasasını halen teslim alamadığı iddia edilen olayda, müştekinin iddianame yönünde beyanda bulunduğu ve bilgisayarını teslim alırken sanığın herhangi bir belge düzenlemediğini belirttiği, sanığın da “müştekiyi tanımam adresini bilmiyorum” şeklinde beyanda bulunduğu,

sanığın tamir etmek üzere aldığı bilgisayarın kime teslim edileceğinin tespiti bakımından sahibinin kim olduğuna dair kendi nezdinde kaydının olması gerektiği, ayrıca, sanığın işyerini 3-5 gün içinde kapatacak durumda olmasına göre sanığın bilgisayarı alırken, hayatın olağan akışında müştekinin iletişim bilgilerini ve adını almasının bekleneceği, sanığın mahkeme sorgusunun yakalama kararı ile alındığı düşünüldüğünde sanık müdafiinin “kolluk ifadesinde cep telefonu numarası ve adreslerini bırakmıştır, müvekkile ulaşıp bilgisayarı teslim almamıştır” şeklindeki savunmasının da yerinde olmadığı,

kaldı ki müştekinin kolluktan sanığın telefon ve adresini almaya çalışarak sanığı arama zorunluluğu bulunmadığı, hatta kolluğun bu bilgileri vermekten imtina edebileceği hususları ile katılan beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sübut bulmasına rağmen yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

II. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra, uzlaşmanın gerçekleşmemesi halinde hakkında mahkumiyet kararı kurulması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,