KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/18412 E., 2022/2661 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Sanığın yokluğunda verilen kararın, bilinen son adresi olan sorgusunda bildirdiği adresi yerine başka bir adresi yapılan tebliğ işleminin usulsüz ve öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1)"Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi;
5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,
2)"Resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesi;
Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 18.09.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/18412, K. 2022/2661, 21 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama