Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18668 K.2023/2172

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulundukları, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2014 tarihli ve 2014/857 Esas, 2014/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, dolandırıcılık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde sanığın Türk Ceza Kanunun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca yargılama yapılması için dosyanın Çorum Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. Görevsizlik kararı üzerine, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında;

A.) Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; b.)Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına;

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;herhangi bir neden belirtilmeden, karar temyiz edilmiş. Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine dair süre tutum dilekçesi sunmuş, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden sonra başkaca bir dilekçe sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, olay tarihinde katılan ...'ya ait eve giderek, kapıyı açan şikayetçi ...'ya kendisini TEDAŞ görevlisi olarak tanıtıp, sayaca bakmak bahanesiyle evin içine girdikten sonra, hileli hareketlerle şikayetçi ...'dan elektriği kesmeme karşılığında, 800,00.TL haksız menfaat elde ettiği, bu suretle sanığın dolandırıcılık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını işlediği iddia edilerek kamu davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

2. Sanık ..., suç tarihinde Çorum'da olmayıp soba almak için Kayseri'ye gittiğini, hatta suç tarihinde Kayseri Sivas karayolunun 26.kilometresinde aşırı tonajdan dolayı polislerden ceza yediğini beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Şikayetçi ..., olay tarihinde sanığın kendisini TEDAŞ görevlisi olarak tanıtıp, ikametine geldiğini, ödenmemiş fatura borçlarının bulunduğunu söylediğini, daha sonra sayaca bakmak için içeri girdiğini, telefonda eşi Osman ile görüşür şekilde konuştuğunu, daha sonra elektriği kesmeyeceğini, eşinin parayı kendisine vermesini istediğini söylediğini, kendisine 10 adet para verdiği şeklinde beyanda bulunmuş, aşamalarda da sanığı kesin ve net bir şekilde teşhis ettiği anlaşılmıştır.

3.Katılan ..., sanığı tanımadığını, eşini elektriğin kesilmemesi ve haberinin olduğu yalanı ile kandırıp 800,00 TL paralarını aldığını beyanla şikayetçi olmuştur.

4.Mahkemece, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, şikayetçi ile katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanakları, olay yeri inceleme raporu ile sübut bulan suçlardan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın, olay tarihinde katılan ...'ya ait eve giderek, kapıyı açan şikayetçi ...'ya kendisini TEDAŞ görevlisi olarak tanıtıp, sayaca bakmak bahanesiyle evin içine girdikten sonra hileli hareketlerle şikayetçi ...'dan elektriği kesmeme karşılığında para aldığı iddia ve kabul olunan somut olayda;

1.Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden.

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde uzlaştırma hükümleri düzenlenmiş olup, katılandan haksız menfaat temin eden sanığın, katılan ...'nın ikametine hukuken geçerli ve meşru amaca uygun rızası hilafına gündüz vakti girmesi şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun ve birlikte işlendiği dolandırıcılık suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kaldığı nazara alınarak,

uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; TEDAŞ'ın 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığından, sanığın eyleminin 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

3.Kabule göre de;

a.)Sanık ... hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/159 Esas, 2013/2 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre bu ilam veya diğer adli sicil kayıtları esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerekliliği,

b.)5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2015/18 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,