Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19032 K.2023/7986

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yalova 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/161 Esas 2015/267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın aşamalardaki savunmalarındaki çelişkilerin giderilmeyerek, suç vasfında hataya düşülerek, eksik araştırma ve inceleme neticesi hüküm kurulmuş olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Irak Uyruklu katılan ile sanık arasında olay öncesinden gayrimenkul ticareti üzerine herhangi bir yazılı belgeye dayanmayan ortaklık durumunun söz konusu olduğu, bu ortaklık bağlamında satın alınmış olan...... ilçesindeki 1231 parselde bulunan dublex dairenin, katılanın yabancı uyruklu olmasından dolayı üzerine tapu kaydı alınmasındaki işlemlerin uzun sürecek olması nedeniyle sanığın annesi adına tapu kaydı alındığı ve devamında sanığın annesinden gayrimenkulun alım satımı için vekâletname alındığı,

sanığın bu vekâletnameyi kullanarak suça konu olan gayrimenkulu katılandan habersiz şekilde kendi başına 275.000,00 TL karşılığında temyiz dışı... isimli kişiye satıp bedelini de kendi uhdesinde tutmak suretiyle menfaat sağlayarak üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkeme tarafından tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; mevcut delil durumu itibarıyla taraflar arasında herhangi bir yazılı belgeye dayanmayan ticari ortaklık durumunun söz konusu olduğu, bu ortaklık bağlamında yaptıkları ticari faaliyetler nedeniyle taraflar arasında parasal konularda ihtilaf meydana geldiği, tarafların aralarındaki ihtilafa ilişkin herhangi bir yazılı belgeyi dosyaya delil olarak sunamadıkları, bu haliyle taraflar arasındaki ihtilafın hukuk mahkemelerinde çözümlenmesi gereken bir ihtilaf niteliğinde olduğu ve sanığa yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı kanaatiyle , yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanık hakkında temyize konu beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılan ile aralarındaki ticari ilişki sebebiyle olay ve olgular bölümünde anlatılan şekilde menfaat sağladığı eyleminin; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 maddesinin birinci fıkrasında düzenlenmiş olan güveni kötüye kullanma suçunu değil, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemlerine tabi 5237 sayılı Kanun'un 155 maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı, gözetilmeden beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle...4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/161 Esas 2015/267 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,