Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19216 K.2023/958

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 Tarihli ve 2014/452 Esas, 2015/131 Karar Sayılı Kararı ile

1. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları (sanık ... hakkında ayrıca 58 inci maddesinin altıncı fıkrası) uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,(sanık ... hakkında ayrıca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine),

2. Sanıklar ... ve ...'in dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığa atılı suça ilişkin somut delil bulunmadığına ve suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; olayın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğuna, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ilişkindir. 4. Sanık ...'ın temyiz isteği; mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2012 tarihli iddianamesinde; sanıkların katılan ...'a, ellerinde şeker olduğunu, fiyat konusunda anlaşmaları halinde alım satımı gerçekleştirebileceklerini, malları gümrükten çıkarmak için peşin para gerektiğini, para karşılığında mal gelinceye kadar gayrimenkul tapusu verebileceklerini söylemeleri üzerine katılan ...'un tapu ipoteği karşılığında peşin para verebileceğini söylediği,

kendini Mustafa Ertan ismiyle İskenderun ... bölgede yetkili müdür olarak tanıtan sanık ...'ın alınacağı iddia edilen malın gümrükten çıkması konusunda sorun olmadığı yönünde katılan ...'u ikna ettiği ve devamında gelişen olaylarda sanıkların Mersin Mezitli İstiklal Mahallesi 41013 Sokak No 1 G Bloktaki 7 ve 8 numaralı daireleri katılan ... adına tapuda devir ve tescil ettirdikleri, katılan ...'un bu iki tapu karşılığında 40.000,00 TL ve 98.000,00 TL olmak üzere toplam 138.000,00 TL parayı nakit olarak sanıklara verdiği,

daha sonra aradan uzun süre geçmesine rağmen kimsenin arayıp sormaması üzerine katılan ...'un yaptığı araştırmada gerçekte satın aldığı dairelerin G blokta olmasına karşın yerin J blok olarak gösterildiği ve boş bir alan olduğunu öğrendiği, yine kendini ... bölge yetkili müdürü olarak tanıtan Mustafa isimli şahsın gerçekte sanık ... olduğunu ve sanıkların birbirleriyle akraba olduklarını öğrendiği, bu şekilde iştirak halinde hareket eden sanıkların katılanı kandırmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunması karşısında;

sanıklara isnat edilen eylemin, kamu kurumu olan tapu müdürlüğünün araç olarak kullanılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen "kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ile lehe yasa değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/452 Esas, 2015/131 Karar sayılı kararına yönelik katılanlar vekili, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, değişik gerekçeyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Katılanlar vekilinin temyizinin kapsamı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanıklar ..., ... ve ...'ın kazanılmış haklarının DİKKATE ALINMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,