Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19341 K.2024/14703

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın, murisinden intikal eden ve akrabası olan sanığın da hissedar olduğu taşınmazın intikal ve tescili ile satışı yönünde 26.02.2008 tarihinde düzenleme şeklinde vekaletnameyle verdiği yetkiye istinaden sanığın, katılanın hissesini üçüncü bir şahsa sattığı halde satış bedelini katılana iade etmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; şikayet dilekçesi, katılan anlatımları ve tüm dosya kapsamı itibarıyla katılanın taşınmazına ilişkin işlemlerini yürütebilmesi için sanığa herhangi bir ücret ya da komisyon verdiği iddiasının bulunmaması,

akrabası olduğu için vekaletname verdiğini beyan etmesi karşısında, sanıkla katılan arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından, eylemin, 5237 sayılı TCK'nin 155/1. madde ve fıkrasında düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu "güveni kötüye kullanma” eylemi için, 5237 sayılı TCK'nin 155/1. madde ve fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 14.07.2014 sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;