Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19392 K.2025/2757

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde katılana 2 adet daire satacağını belirterek 50.000,00TL ödeme alarak daireleri teslim etmediği somut olayda;sanık savunması, katılan anlatımları, tanık beyanları, dosya kapsamında yer alan katılanın suç tarihinde bankadan 50.000,00 TL çektiğine dair dekont örneği ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği ve katılandan daire karşılığı para tahsil etmek suretiyle, haksız kazanç elde ederek, katılanın zararına neden olmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği, bu suretle sanığın eyleminin 5237 sayılı yasanın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, suç tarihinin sanığa paranın verildiği 24.01.2007 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu dolandırıcılık eylemi için, suç tarihinde belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar zamanaşımının gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta,

aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,