Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19630 K.2023/1385

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2013/199 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi , 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası , 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'nin işletmekte olduğu Mega Reklam isimli işletmenin muhasebe işlerini yürütmekte olan sanık ...'nın, katılan ...'nin bilgisi olmaksızın, katılana ait işyerinde çalışmamalarına rağmen temyiz dışı sanık ...'nün 15.03.2011-22.02.2012 tarihleri arasında, temyiz dışı sanık ... (Tütüncü) 'nü 04.05.2011-22.02.2012 tarihleri arasında, temyiz dışı sanık ...'nin 01.11.2011-05.12.2011 tarihleri arasında ve temyiz dışı sanık ...'un 01.09.2011-31.12.2011 tarihleri arasında işyerinde çalıştıklarına dair ücret bordroları düzenleyerek Sosyal Güvenlik Kurumu'na gönderdiği ve adları geçen temyiz dışı sanıkları sigortalı olarak gösterdiği iddia edilmiştir.

2. Sanık, işyeri sahibi olan katılan ...'nin bilgisi dahilinde vergi indiriminden yararlanmak amacıyla temyiz dışı sanıklar ..., ..., ... ve ...'u iş yerinde çalışmamalarına rağmen çalışıyor gibi sigortalı gösterdiğini savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Suça konu iş yerinin gerçek bir iş yeri olması, sanığın kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen iş yerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.03.2015 tarihli ve 2013/199 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03. 2023 tarihinde karar verildi.