Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/19636 K.2025/2609

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, duruşma açılmadan tensiben beraat kararı verilmek suretiyle katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören şikâyetçi Kurum'a davaya katılma fırsatı verilmediğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 260/1 maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. İddianame düzenlenmesi üzerine duruşma açılıp; taraflar çağrılarak, delillerin değerlendirilip tartışılması ve sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, tensip zaptı ile beraat kararı verilerek, 5271 sayılı CMK'nın 175. ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılama safahatına ilişkin usul hükümlerine aykırı davranılması,

2. Sanıklar hakkında açılan kamu davasında suçtan zarar görme olasılığı nedeniyle, kamu davasına katılma hakkı bulunan şikâyetçi Kurum'a duruşma günü bildirilmeden tensiple sanıklar hakkında beraat kararları verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 233 ve 234 maddelerine aykırı davranılması,

3. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.03.2014 tarihli ve 2013/12-74 Esas, 2014/140 Karar sayılı ilâmı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılamasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı hâlinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2 maddesine yanlış anlam yüklenerek duruşma açılmadan, sanıkların sorgusu yapılmadan, tensiben beraat kararları verilmesi,