Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20271 K.2025/4353

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın ... ve ... isimli siteler üzerinden verdiği oto yedek parçası ilanları üzerinden belirtilen telefon numaralarından sanık ile iletişim sağlayan şikayetçinin, satım ve ücret konusunda anlaşmaları üzerine sanığın banka hesabına ödeme yaptıktan sonra sanığa ulaşamaması nedeniyle şikayetçi olduğu, böylelikle sanığın şikayetçiye yönelik bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

sanığın yüklenen eylemleri gerçekleştirdiğini sabit gören Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, yüklenen eylemlerin, Yargıtay CGK'nın 16/04/2013 tarihli, 2012/15-1407 Esas ve 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 158/1-g maddesinde düzenlenen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.