Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20446 K.2025/5896

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan ...'un, kuyumculuk yapan sanığın dükkanına gelerek bir kaç parça altın siparişi karşılığında 41.000,00 TL para verdiği, yine katılan ...'ın da sanıktan bilezik almak istediği, sanığın elinde bilezik olmadığını, sipariş ile getirebileceğini söylediği ve katılan ...'ten 1.792,00 TL para aldığı ancak her iki katılanın da altınları alamadığı ve sanığa bir daha ulaşamadıkları bu suretle sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık ile katılanlar arasında hizmet ilişkisinin bulunduğu bu nedenlerle sanığın eylemlerinin 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 155. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,