Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2048 K.2024/1277

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/616 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun abisi olan sanığın kendisi adına düzenlediği muvafakatnameyi kullanarak doğrudan gelir desteği aldığını beyan edip şikâyetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; sanığın söz konusu üç adet parselin maliklerinden olan mağdurun yerine imza atmak suretiyle sahte muvafakatname düzenlediği ve bunları 18.09.2013 tarihinde kullanmak suretiyle zincirleme şekilde özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, babadan kalma araziyi tüm kardeşlere intikal ettirdiklerini, araziyi bölmediklerini, 2013 yılında intikalden sonra gelir desteği almak için evrakları düzenlediğini, mağdur İstanbul'dan gelemediği için onun yerine imza atarak işlemi başlattığını, mağdurun onayı olduğunu, suçlamaları bu şekilde kabul ettiğini beyan etmiştir.

3. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, doğrudan gelir desteği alabilmek amacıyla kardeşi olan mağdur ... adına muvafakatname imzalamak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; öncelikle belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu muvafakatnamenin incelenmesi ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içerisine konulması, aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının tartışılması, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2. Adli emanetin 2014/389 sırasında kayıtlı emanet hakkında karar verilmemiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkındaki hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli ve 2015/616 Esas, 2016/66 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,