Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20550 K.2025/11103

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, nitelikli dolandırıcılık suçları yönünden, hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin ve 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Mahkemece Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/308 E., 2010/104 K. sayılı ilamı uyarınca TCK'nin 58. maddesinin uygulandığı, tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra 28.10.2014 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, ayrıca aynı hüküm fıkrasında sanık hakkında Ankara 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/663 E., 2012/687 K. sayılı ilamı uyarınca da TCK'nın 58.maddesinin uygulandığı, UYAP aracılığıyla yapılan incelemede bu ilamın sanığa ait olmadığı,

sanığın Ankara 5.Asliye Ceza Mahkemesinin aynı esas ve karar (2011/663 E., 2012/687K.) numarası ile memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan dolayı 2 yıl hapis cezasına mahkum edildiği, kararın 21.04.2014 tarihinde hükümden sonra kesinleştiğinin anlaşıldığı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca kayıt bulunmadığı halde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,