Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2064 K.2024/128

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 ncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmamasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık gerekçe belirtmeksizin hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın işlemiş olduğu başka suçlar nedeniyle hakkında yakalama kararı bulunduğu, suç tarihinde kolluk görevlileri tarafından yakalanması üzerine kolluk görevlilerine kendisini ... olarak tanıtıp ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafının yapıştırılmış olduğu nüfus cüzdanını ibraz ettiği, iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır. 2. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilerek temyize konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suç konusu Adli Emanetin 2016/231 sırasında kayıtlı nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2016/44 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "Adli emanetin 2016/231 sırasında kayıtlı belgenin suçta kullanılması ve suç için üretilmiş olması nedeniyle 5237 sayılı TCK nun 54/1 maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, " ibaresinin çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2016/231 sırasında kayıtlı suç eşyasının dosyada delil olarak saklanmasına." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,