Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20685 K.2025/4359

Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilerek, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 318. maddesi gereğince duruşma isteminin reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanığın katılanlar ... ile ...'ın kardeşi ve kendisine vasi tayin edilen katılan ... 'ın oğlu olduğu ve ...'a sanığın Beyoğlu 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2010 tarihli, 2010/508 esas, 2010/607 karar sayılı ilamı ile vasi olarak atanmasına karar verildiği, sanığın babası olan katılan ...'a vasi tayin olunduktan sonra suça konu kısıtlı olan katılan ...'a ait hisseli taşınmazları vesayet makamından izin almadan daha önce babası olan kısıtlı ve dava dışı annesi olan ... tarafından kendisine yetki tanınan ...

6.Noterliğinin 07.07.2006 tarihli, 20515 yevmiye nolu vekaleti kullanarak tapuda satış göstermek sureti ile annesi olan ... üzerine tescilinin sağlandığı, böylece Beyoğlu 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin vasi atama kararı ile sanığın fiil ehliyetinin ortadan kalkmasına rağmen vesayet makamının yetkisi ile hareket edilerek satış izni alınıp buna göre işlem yapılması yerine vasilik kararından önce kendisine kısıtlı tarafından verilen vekaletname kullanılmak sureti ile 09.11.2010 tarihli ve 14507 yevmiye numaralı resmi senet ile satış yapmak suretiyle katılanların muhtemel miras haklarını haleldar edecek şekilde annesi olan dava dışı ...'a menfaat

sağlamak sureti ile üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda; sanığın suçtan doğrudan zarar gören katılan ...'ın oğlu olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 167 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ve 5271 sayılı CMK'nın 223 ncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) maddeleri kapsamında şahsi cezasızlık hükümleri gereğince, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de;

a.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

b.Suça konu eylemin gerçekleştirildiği tarih olan 09.11.2010 tarihi yerine, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.09.2010 şeklinde gösterilmesi,