Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20695 K.2024/2319

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/243 Esas 2015/594 Karar sayılı kararı ile sanıkl hakkında dolandırıcılık suçundan,5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan temyiz isteği; sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, katılan adına pazarlık yaparak, katılanı adına daire aldığı hususunda hile ile aldattığı olaya ilişkin olarak;, katılan tarafından sanığa farklı tarihlerde daire masrafı olduğu zannıyla 7.700,00 TL , 1.700,00 TL ve 446,00 TL'de para verildiği; devam eden süreçte katılanın sanığa evin ne zaman hazır olacağına ilişkin sorular sorması üzerine, sanığın katılanı ikna etmek amacıyla dosya arasında bulunan tapu fotokopisini vermesi akabinde de katılandan farklı tarihlerde ev ile ilgili para almaya devam etmek suretiyle menfaat temin etttiği iddia olunan olayda;

sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (d) bendi kapsamında öngörülen zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/243 Esas 2015/594 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,