KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/21099 E., 2025/3969 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde;sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Katılanın Rize merkezdeki ... bilgisayar isimli iş yerine gelen sanık ...'nın gerçekte olmadığı halde kendisi ve eşini Milli Eğitimde memur olarak tanıttığı ve katılana 2.el masa üstü bilgisayar satarak katılan nezdinde güven oluşturduğu,
devamla sonraki günler iş yerine yeniden giden sanığın bir adet tablet bilgisayar ile iki adet diz üstü bilgisayar satın alıp, katılana ürünlerin bedelini çekmesi için 22.11.2011 tarihinde iptal edilmiş olan ... ait 06/14 son kullanma tarihli kredi kartını ve şifresini bıraktığı, katılanın ise sanığın nezdinde oluşturduğu güvene istinaden ürünleri teslim ettiği, teslim sonrası sanığın davranışlarından şüphelenen katılanın kredi kartından çekim yapmak istediğinde kartın iptal edilmiş olduğunu fark etmesi üzerine olayın ortaya çıktığı,
bu şekilde oluşan davranışları ile sanığın bankanın maddi varlıklarından olan kredi kartını suçta araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; taraf ve tanık anlatımları, fatura örnekleri, banka cevabı yazıları, adli rapor ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği ve katılandan bedel ödenmeksizin ürünleri teslim almak suretiyle, haksız kazanç elde ederek, katılanın zararına neden olmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek mahkûmiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/21099, K. 2025/3969, 7 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama