Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21196 K.2025/3604

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen ve iddianame anlatılan eylemde, her ne kadar davaya konu aracın satışı için internet ortamında sanık tarafından ilan verildiği belirtilmiş ise de; sanık ile katılanın yüz yüze geldikleri ve aracın satışının noter aracılığıyla yapıldığının anlaşılması karşısında; menfaat temininin bu yüzyüze görüşmeler sonrasında gerçekleşmesi sebebi ile bilişim sisteminin sağladığı kolaylığın ortadan kalktığı anlaşılmakla 5237 TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli hale, noterliğin bir kamu hizmeti olmasına rağmen kamu kurumu niteliği taşımadığı,

bu nedenle araç satış sözleşmesinin noter kanalıyla yapılmasının 5237 TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli hale vücut vermeyeceği, sanığa yüklenen eylemin sübutu hâlinde, aynı Yasanın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturacağı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığın eylemine konu TCK'nin 157/1. maddesine uyan “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 15.07.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;