Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21335 K.2024/3908

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gölbaşı(Ankara) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılana ait markette iki senedir çalıştığı, daha önce aldığı malzemeleri hesaplara işleyip daha sonra ödediği, ancak olay günü marketteki elektrikleri kapatarak geç saatlerde bir çok malzemeyi alarak götürdüğü ve hesaplara işlemediği, bu suretle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmasında, katılanın bilgisi ve rızası dahilinde daha öncede evine bilahare ödeme yapmak şartıyla müştekiye ait dükkandan 3-4 defa malzeme götürdüğünü ve daha sonradan ödemeyi yaptığını, olay tarihinde katılana ait marketten götürdüğü malzemelerin de parasını ödeyeceğini beyan ettiği, katılanın da aynı şekilde sanığın daha önce malzeme götürdüğünü ve parasını ödediğini ifade ettiği nazara alındığında, yaklaşık iki yıldır katılana ait dükkanda çalışan sanığın kameraların yerini bilmesine rağmen,

kameralar önünde katılana ait marketten malzeme götürmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve bu suretle sanığı işten çıkartmak isteyen katılanın soyut beyanından başka sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntılarına Olay ve Olgular bölümünde yer verilen olayda; sanığa yüklenen suçun sübûtu halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve bu nedenle temyiz inceleme tarihi itibarıyla dava zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölbaşı(Ankara) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/499 Esas, 2015/466 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde Yargıtay Üyeleri ... ve ...'ın eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı oy) (Karşı oy)

KARŞI OY

Sanığın katılana ait Yılmazlar Markette 2 senedir çalıştığı, daha önce aldığı malzemeleri hesaplara işleyip daha sonra ödediği, ancak olay günü ve değişik günlerde şüphelinin elektrikleri kapatarak geç saatlerde bir çok malzemeyi alarak götürdüğünü müştekinin takibi sonucunda anladığı, şüphelinin beni işten çıkartırken tazminat ödememek için hakkımda şikayette bulunduğunu, götürdüğü malzemelerin parasını ödemek üzere götürdüğünü beyan ederek suçlamaları kabul etmediği,

olay gününe ait kamera görüntüleri incelendiğinde şüphelinin gece marketin ışıklarını söndürerek 01:01-01:29 arasında marketten malzemeleri poşete koyarak bir kaç kez dışarıya götürdüğü görüldüğünden, şüphelinin savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatine varılmakla, sanık hakkında güveni kötüye kullanmaktan dava açılmış, mahkemece katılanın sanığa kendisini işten çıkartmayacağı ancak mesai ile birlikte 1.600,00 TL olarak ödediği maaşı mesaisiz olarak asgari ücret ile ödemeye devam edeceğini beyan ettiği, bu suretle sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu,

sanığın savunmasında daha önce evine ödeme yapmak şartıyla müştekiye ait dükkandan 3-4 defa malzeme götürdüğünü ve daha sonradan ödemeyi yaptığını, olay tarihinde müştekiye ait marketten götürdüğü malzemelerinde parasını

ödeyeceğini beyan ettiği, müştekinin de aynı şekilde sanığın daha önce malzeme götürdüğünü ve parasını ödediğini ifade ettiği nazara alındığında, yaklaşık iki yıldır müştekiye ait dükkanda çalışan sanığın kameraların yerini bilmesine rağmen kameralar önünde müştekiye ait marketten malzeme götürmesini hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve bu suretle sanığı işten çıkartmak isteyen müştekinin soyut beyanından başka sanığın cezalandırılmasını gerektirir yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmiştir.

Mahkeme dosyada bulunan katılanın vermiş olduğu kamera görüntülerini içeren CD yi bilirkişiye verip dökümünü yaptırmadan sanığın aldığı malzemeleri kameraların önünde aldığını, ödemeyide yaptığını, mesaisiz asgari ücretten çalıştırmayı da kabul ettiğini belirtmektedir.

Katılan beyanına göre, sanığın işten ayrılma karşılığı, istediği miktarı kabul etmekte, ihbar tazminatı karşılığı izin kullandıracağını teklif etmesine rağmen sanığın bunu kabul etmediği, katılanın asgari ücret ve mesaisiz çalışma teklifini kabul ettiğini beyan etmektedir. Aralarında husumet bulunması durumunda, katılanın bir dakika bile marketi kendisine bırakması düşünülemez.

Katılan markette bulunduğu sırada; kameraları kontrol ettiğinde sanığın ışıkları kapattıktan sonra da malzemeleri torbaya doldurduğunu, bunların evin ihtiyacından fazla olduğunu tespit etmesi ve deftere kayıt düşülmemesi nedeniyle sanığa durumu sorduğunda inkar ettiğini belirtmesine göre; yargılamanın sadece sanığın savunmasına göre şekillendirilmesiyle yetinilmeyip, iddia ve katılanın beyanlarının doğruluğunun araştırılması bakımından kamera görüntülerinin incelenerek sanığın eylemlerinin hangi ortamda ve aldığı malzemelerin neler olduğu,

sanıkça bunun bir yere kayıt edilip edilmediğinin tespiti bakımından CD ve dosyanın bilirkişiye verilerek rapor aldırılması ile sonucuna göre değerlendirilmesi, suçun subutu halinde de uzlaşma işlemlerinin yapılması gerekirken eksik soruşturma ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından be'raat kararı verilmesi doğru olmadığından sayın çoğunluğun mahkemenin vermiş olduğu beraat kararının onanması yönündeki görüşe katılmıyoruz.