KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/21345 E., 2025/1403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/266 E., 2015/237 K.
- Suç
- Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
414 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun, 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde yapılan değişiklikle uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, uzlaştırma işleminin yerine getirilip getirilmediği araştırılarak, sonucuna göre söz konusu ilam esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesinin (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20,00-100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezaları belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan Türk Lirası olarak menfaat miktarının iki katı esas alınarak sonuç ceza belirlenmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5", "4", "80.00" ibareleri ile hüküm fıkrasının 9. paragrafındaki "2.000" ibaresinin çıkarılarak,
yerlerine sırasıyla "100", "83", "1.660" ve "1.660" ibarelerinin yazılması ve hüküm fıkrasından 7. paragraftaki "Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının TCK 158/1 son maddesi gereğince suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağından sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının bu nedenle arttırılarak sanığın elde edilen menfaatin iki katı tutarı olan (1000X2) 2.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin tamamen çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/21345, K. 2025/1403, 4 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama