Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21399 K.2022/13792

1) Her iki sanık hakkında dolandırıcılık ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerinin esasına yönelik katılan vekilinin, vekalet ücreti ile sınırlı olarak da sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanık ... için, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanık ... için yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ancak;

1136 sayılı Kanun’un 168. maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına “3.000,00 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ...’a verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

a) Sanığın başhekimi olduğu ...

Bölge Hastanesi isimli hastanede radyoloji uzmanı olarak görev yapan ...’un 04.08.2010 tarihinde hastaneden ayrılmasına ve başka bir radyoloji uzmanının göreve başlamasına rağmen tedavileri yapılan sigortalıların, ... tarafından işlem yapılmış gibi Kuruma fatura edildiği şeklindeki iddianame anlatımına göre; faturaların Türk Ceza Kanunu kapsamında özel belge niteliğinde olduğu, özel belgede sahtecilik suçunda, gerçeğe aykırı belge düzenleme olarak tanımlanan içerik (fikri) sahteciliğine yer verilmediği, yalnızca, "belgeyi sahte düzenleme" hareketine yer verildiği,

içerik sahteciliğinde belgeyi düzenleyen olarak görülen kişi gerçek olduğu halde, belgenin içeriğinin gerçeğe aykırı olduğu ve maddede sadece taklit suretiyle sahte belge düzenleme veya gerçek bir belgede ekleme veya çıkarma suretiyle sahtecilik, başka bir deyişle maddi sahtecilik eylemlerine yer verildiği, içerik sahteciliğine yer verilmediği anlaşılmakla, TCK'nin 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Kabule göre de;

aa) Tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre, hastaların fiilen muayene edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nin 211. maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,