Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21433 K.2025/5406

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında 02.02.2011 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, eylemin gerçekleştirildiği ve menfaatin temin edildiği 05.12.2010 tarihi olacak şeklinde mahallinde düzeltilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/219 Esas, 2008/359 Karar sayılı ve 09.09.2008 kesinleşme tarihli ilamının, Mahkemece tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2006 tarihli ve 2003/507 Esas, 2006/934 Karar sayılı ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği, bu sebeple tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki tekerrüre ilişkin bölümden “Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.09.2006 tarihli ve 2003/507 Esas, 2006/934 Karar sayılı kararı” ibaresinin çıkartılarak yerine “İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/219 Esas,