Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21625 K.2025/6888

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının incelenmeksizin iadesi gerektiği, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A.Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B.Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmünün İncelenmesinde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, suç tarihine göre 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Suça konu çekin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin kısımlarında yer alan "600 gün", "500 gün" ve "(500 gün×20 TL) 10.000,00 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "895 gün", "745 gün" ve "14.900,00 TL" ibarelerinin eklenmesi,

sonuç adli para cezasının haksız menfaatin iki katına çıkarıldığı "... ancak TCK nun 158/1-son cümlesi dikkate alınarak adli para cezasının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olmayacağı anlaşılmakla, sanığın suç konusu çekin bedelinin iki katı olan 17.900,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," şeklindeki bölümün hükümden tamamen çıkartılması,

yine, suça konu çekin müsaderesine ilişkin bölümün çıkartılarak yerine "Adli Emanetin 2012/147 sırasında kayıtlı suça konu çekin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, sanığın gün adli para cezası yönünden kazanılmış hakkı bulunduğu gözetilerek, adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereği Mahkemece belirlenen 500 gün üzerinden hapse çevrilmesi hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,