Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21646 K.2025/4942

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, sahibi olduğu ücretsiz engelli toplu taşıma geçiş kartını, kimliği tespit olunamayan kişilere kullandırıp turnikelerden geçişini sağladığı iddia olunan olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 163/1. maddesinde düzenlenen ''karşılıksız yararlanma'' suçu kapsamında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığa yüklenen 'karşılıksız yararlanma'' suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 22.10.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,