Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21859 K.2023/9004

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/342 Karar Sayılı Kararı İle Sanık Hakkında;

a. Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Katılanlar ..., ..., ... ile ...'e yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten (4 kez) 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği;kararın yersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, bir kısımını daha önceden diğerlerini de akrabaları vasıtasıyla tanıdığı katılanlar ..., ..., ..., ... ve ...'a telefon ile ulaşarak, kendisinin AK Parti'ye yakın olduğunu, bu partinin gençlik kollarında çalıştığını, bilhassa katılan ...'a kendisini eski İçişleri Bakanı ve milletvekili olan Abdülkadir Aksu'nun şoförü olduğunu söyleyerek belli bir para karşılığında açıktan kamu kurumlarında işe yerleştirebileceği konusunda vaatlerde bulunduğu, buna inanan katılan ...'den 5.000,00 TL, katılan ...'dan 7.000,00 TL, katılan ...'dan 6.000,00 TL, katılan ... Bağırdan 6.000,00 TL ve katılan ...'den ise 4.000,00 TL haksız menfaat elde ettiği, bu surette sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davaları açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, aşamalarda alınan savunmasında, katılanlar ... ... ile ...'un hemşehrisi olmaları nedeniyle tanıdığını, diğer katılanları tanımadığını, katılan ...'den 7.000,00 TL, katılan ...'ten ise 5.000,00 TL borç para aldığını, bu paraları işe yerleştirme karşılığında almadığını, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Katılan ...'un, sanığın akrabaları vasıtası ile kendisine telefon ile iletişime geçtiğini, kendisini bakan Abdulkadir Aksu'nun şoförü olduğunu, iktidara yakın olduğunu ve bazı kimseleri işe aldırma imkanının olduğunu söyleyerek, Çevre ve Şehircilik Bakanlığında uzman olarak işe girmesi karşılığında 6.000,00 TL talep ettiğini, kendisi ile meclisin önünde buluşup istediği parayı nakit olarak verdiğini, daha sonra yakın akrabalarından sanığın dolandırıcılık yaptığını öğrendiğinden hakkında şikayette bulunduğunu, zarar giderilmediğinden, sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği belirlenmiştir.

4.Tanık S.K. 'nın ve diğer katılanların beyanlarının dosya arasında mevcut olduğu belirlenmiştir.

5.Mahkemece, sanığın, katılanlar ..., ..., ..., ve ...'e karşı Ak Parti'ye yakın olduğunu, gençlik kollarında çalıştığını, onları sınavsız, belli bir miktar para karşılığı işe sokabileğini vaat ederek; katılan ...'a da eski İçişleri Bakanı ve milletvekili olan Abdülkadir Aksu'nun şoförü olduğunu, Ak Parti'ye yakın olduğunu ve yine Ak Parti Gençlik Kolları'nda çalıştığı yönünde hile kullanılarak haksız menfaat elde ettiği kabul edilerek, katılanlar ..., ..., ..., ve ...'e yönelik olarak ayrı ayrı 4 kez dolandırıcılık suçundan; katılan ...'a yönelik olarak da nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında "25.06.2014" olarak eksik yazılan suç tarihinin, sanık tarafından katılanlar ..., ..., ... ile ...'den 19.06.2014; katılan ...'dan 25.06.2014 tarihinde menfaat sağladığı anlaşılmakla, suç tarihlerinin "19.06.2014,25.06.2014" olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A.Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, hükümden sonra 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ve ...'e Yönelik Eylemleri Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri yönünden;

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.11.2015 olan mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılan ...'a Yönelik Eylemi Nedeniyle Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden; Gerekçe bölümünde (A) kısmında açıklanan nedenlerle ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılanlar ..., ..., ..., ve ...'e Yönelik Eylemleri Nedeniyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) kısmında açıklanan nedenlerle ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/186 Esas, 2015/342 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,