Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21882 K.2023/5574

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin , 05.11.2015 tarihli ve 2012/396 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına , Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği;atılı suçu sanığın işlemediği, eksik araştırma ve inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiği hususlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in 01.11.2010 tarihinde katılan şirkette satış yönetmeni olarak işe girerken katılan şirkete Kartal Cumhuriyet Başsavcılığından aldığını belirttiği 20.10.2010 tarihli sahte adli sicil sabıkasızlık kaydı belgesini verdiği ve sanığın ,katılanın şirkete ait gıda ürünlerinden bir kısmının olduğundan düşük fiyata satarak , bir kısmını da kayıt dışı şirket deposundan çıkarıp satıp parasını şirket muhasebesine teslim etmeyerek 1.305.639 TL zarara uğrattığı iddia olunmuştur.

2. Sanık savunmasında , atılı suçlamayı inkar etmiştir.

3. Tanık İsmail İba beyanında, katılan şirkette Personel ve İdari İşler Yöneticisi olarak görev yaptığını, suça konu adli sicil belgesini bizzat sanıktan aldığını beyan etmiştir.

4. Ekspertiz raporu göre suça konu adli sicil belgesinin sahte olduğu ve aldatıcılık özeliği olduğu , mahkemece, yapılan incelemede yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu kabul edilmiştir.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden 1. Sanık tarafından suça konu sahte adli sicil kaydı belgesinin, katılan şirkete 01.11.2010 tarihinde verilmiş olması nedeniyle suç tarihinin 01.11.2010 olacağı anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi öngörülmüştür. 3. 01.11.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

1. 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fırkasına "birlikte" ibaresinden sonra gelmek üzere "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklendiği, anılan kanun maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağdurunun Gıdaser Gıda Dağıtım San. Ve Ticaret A.Ş. olduğu dikkate alındığında, her iki suçun mağdurlarının farklı olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin , 05.11.2015 tarihli ve 2012/396 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin , 05.11.2015 tarihli ve 2012/396 Esas, 2015/725 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,