Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21994 K.2022/14656

1- Katılanlar Yapı Kredi Bankası ve ING Bank'a yönelik "nitelikli dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, temel cezanın eksik olarak belirlenmesinden sonra bu cezanın doğrudan haksız menfaat miktarının iki katına çıkartılması suretiyle adli para cezası tayin edilmiş ise de, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

2- "Resmi belgede sahtecilik" ve "özel belgede sahtecilik" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Belgede sahtecilik suçu yönünden suç tarihinin, en son belgenin düzenlendiği 12.03.2008 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" ve "özel belgede sahtecilik" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 12.03.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Müşteki ...'a yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafisinin; katılan ...Ş. (İşbankası)' na yönelik banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;

a-Sanığın sahte kimlikle ...'a müracaat edip kredi kartı çıkartmak ve bu kredi kartını kullanmaktan ibaret eyleminde; sanığın kredi kartını farklı tarihlerde kullandığına dair dosya içinde bilgi veya belge bulunmaması karşısında müşteki bankadan kredi kartına ilişkin hesap hareketlerinin temin edilerek sanığın kredi kartını farklı tarihlerde kullanıp kullanmadığının belirlenmesi gerektiği,

b-Sanığın sahte kimlikle İşbankası'na müracaat edip kredi kartı çıkartmak ve bu kredi kartını kullanmaktan ibaret eyleminde; dosyada mevcut kredi kartı extresine göre kredi kartını farklı tarihlerde birden fazla kez kullandığının anlaşılması karşısında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilerek;

c- (a) bendinde belirilen eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Özel Daire ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun birden fazla içtihadı da nazara alınarak sanığın ...'a ve İşbankası'na yönelik eylemlerinin TCK'nin 245/2 ve TCK'nin 245/3, 43/1. maddelerine uyan suçları mı ya da sadece TCK'nin 245/3 ve 43/1. maddelerine uyan suçu mu oluşturduğu karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,