Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22277 K.2025/5505

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının beraat hükmünün esasına, sanık müdafinin vekalet ücreti ile sınırlı temyizlerinin incelenmesinde;

Yabancı uyruklu olup, turist olarak İstanbul'a gelen katılanın, tanıştığı iki kişiyle birlikte olay tarihinde sanığın personel müdürü olduğu gece kulübünde, istemediği halde konsomatris olarak çalışan kadınların masalarına geldiği ve kendilerine 9.000,00 TL hesap çıkartıldığı, hesabın yarısının katılandan talep edildiği,

katılanın üzerinde yeterli miktarda para olmaması nedeniyle parayı bankamatikten çekmeye çalıştığı, bunun da gerçekleşmemesi üzerine yakınlarda bulunan ve içki satılan bir marketten katılanın kredi kartından 3.500,00 TL alışveriş yapıldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve suçun sübut bulduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmü kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak yargılamaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,