Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22338 K.2026/351

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2014 tarihli kararı ile sanığın TCK'nın 157/1 maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün münhasıran sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 11.12.2017 tarihli ve 2017/26225 Esas, 2017/26533 Karar sayılı kararı ile eylemin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçuna temas edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi bakımından ağır ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu,

Mahkemesince bozmaya uyularak 29.01.2018 tarihli görevsizlik kararı üzerine dosyanın Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği ve sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasına karar verilerek TCK'nın 158/1-d maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası tertip olunduğu ancak bozmaya konu hükümde aleyhe temyiz bulunmadığı cihetle bu hükümde verilen 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasının kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, aleyhe uygulama yapılmak suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,