Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/2251 K.2024/1207

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/631 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca, 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, temyiz etmek istediğine, hakkında indirim yapılmamasının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Başka bir soruşturma kapsamında gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısının talimatı ile yapılan aramada, sanığın fotoğrafı olan şikayetçinin kimlik bilgilerini içeren, bilirkişi raporuna göre tamamen sahte oluşturulmuş suça konu sürücü belgesinin ele geçmesi üzerine sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2.Sanığın, servis kullanabilmek için ihtiyaç duyduğu e sınıfı sürücü belgesinin tanımadığı kişilere yaptırdığını, ancak hiç kullanmadığını beyan ederek atılı suçlamayı ikrar ettiği, alınan bilirkişi raporuna göre ve Mahkeme tarafından yapılan gözlemde belgenin sahte oluşturulduğunun ve aldatma niteliğinin bulunduğu anlaşılmıştır.

3.Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, bilirkişi raporu, Mahkeme gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul ederek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak; Suça konu belgenin delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken müsaderesine karar verilmesi şeklindeki hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 54. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/631 Esas, 2016/106 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafında yer alan " TCK 54/1 fıkrası gereği müsaderesine" ibaresinin çıkarılması ve yerine "delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,