Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22539 K.2024/6638

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2014 tarihli ve 2013/833 Esas, 2014/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, iki kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2014 tarihli ve 2013/833 Esas, 2014/464 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.11.2017 tarihli ve 2017/23744 Esas, 2017/248809 Karar sayılı kararı ile " hükümden sonra , 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu.." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2017/1059 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, iki kez 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği atılı suçları işlemediğine, katılanlardan menfaat sağlamadığına, hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, iş bulma vaadiyle katılan ...'dan 270,00 TL, katılan ...'ten de 276,00 TL aldığı ve bir daha katılanların sanığa ulaşamadığı olayla ilgili olarak açılan kamu davasında; sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ise de; katılanların beyanı, tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediği mahkemece kabul edilmiş, taraflar arasında uzlaşma sağlanamamış ve sanık hakkında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Tekerrüre esas alınan Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2012 tarihli ve 2011/145 Esas, 2012/604 Karar sayılı kararının suç tarihinden sonra 21.01.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen tekerrür uygulaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.03.2019 tarihli ve 2017/1059 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin bölümlerin tamamen çıkartılarak diğer bentlerin buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,