KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/22577 E., 2025/470 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/79 E. 2019/128 K.
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
236 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında her ne kadar suç tarihi olarak katılanın sanıkları şikayet ettiği tarih olan 04.06.2013 tarihi gösterilmiş ise de; iddianamede suç tarihinin 04.06.2013 tarihinden 8 ay önce şeklinde belirtilmiş olması ve katılanın beyanlarında da olayın şikayet tarihinden 8 ay önce gerçekleştiğini, Kasım ayı içerisinde 28.11.2012 tarihinde yapılan uçak yolculuğundan 4 gün önce suça konu parayı sanıklara verdiğini belirtmiş olması birlikte dikkate alındığında, suç tarihinin menfaatin elde edildiği 24.11.2012 tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 24.11.2012 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/22577, K. 2025/470, 9 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama