Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22601 K.2024/579

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla da kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1. Mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihlerinde mağdur ... ve katılan ...'ı arayan kişilerin, kendilerini polis ve Cumhuriyet savcısı olarak tanıttıkları, mağdur ve katılan adına hesap açılarak bu hesaptan terör örgütüne para yatırıldığını, bu kişilerin yakalanması için para yatırmaları gerektiğini söyleyerek mağdur ve katılanı ikna ettikleri, mağdur ...'in 4.780,00 TL. katılan ...'ın ise 3.600,00 TL'yi kartsız işlem ile farklı kişilere ait TC kimlik numaralarına yatırdıkları, bu paraların sanık tarafından çekildiği, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı kabul edilerek sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle bozma öncesi dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası kurulan hükümde adli para cezası belirlenirken 200 gün olarak belirlenmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince paraya çevrildiği sırada 150 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek 3.000,00 TL para cezasına hükmedilmesi karşısında "200 gün" ibaresinin sehven yazıldığı ve mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu değerlendirilmiş, yine adı geçen katılana karşı hüküm kurulurken katılan isminin Şevket olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebileceği belirlenmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır.

Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca,11.03.2014 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 54,95 TL ile bozma kararı sonrası yapılan 115,00 TL uzlaştırmacı gideri olmak üzere toplam 169,95 TL'nin sanıktan tahsiline,

bozma sonrası yapılan diğer yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli kararın altındaki "masraf dökümü" kısmının tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,