Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22658 K.2023/479

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/337 Esas, 2013/942 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/337 Esas, 2013/942 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 14.06.2017 tarihli ve 2017/13272 Esas, 2017/15053 Karar sayılı ilâmıyla;

" Sanığın, katılanı telefondan arayarak emniyetten olduklarını söyledikten sonra haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2017/389 Esas, 2017/760 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2017/338 Esas, 2019/54 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyizi; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2.Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılan ...'in telefonla aranarak kendisini polis olarak tanıtan kişinin, katılana savcılık tarafından evinde inceleme yapılacağını söyleyerek bankadaki parasını çekip vereceği hesap numarasına göndermesi halinde bu şahsı yakalayacaklarını söylediği bunun üzerini katılanın 1.445,00 TL parayı arayan şahsın vermiş olduğu (...46) numaralı hesaba adına yatırdığı bu hesabın sanık ...'ya ait olduğu söz konusu paranın Mersin'de faaliyette bulunan Özdilara Ev Mobilya mağazasında alışveriş yapılarak harcandığı bu suretle sanığın basit dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, hesabın kendisine ait olduğunu ancak 2009 yılından itibaren blokeli olması nedeniyle kullanmadığını belirterek atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın eylemi neticesinde atılı suça ilişkin olarak;

Garanti Bankası Genel Müdürlüğünün 05.12.2013 tarihli müzekkeresine göre (...46) nolu parasının yatırıldığı hesabın sanığa ait olduğunu ve 04.11.2011 tarihinde hesaba bloke konulduğunun belirtildiği ve yatırılan paranın 28.10.2011 tarihinde alışveriş yapılmak suretiyle çekildiğinin tespit edildiği bildirilmiştir.

4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

5. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2017/338 Esas., 2019/54 Karar sayılı kararında, katılan beyanı, sanığın banka kayıtları ile çelişen savunması ile dosya kapsamından sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2017/338 Esas, 2019/54 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,