Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22671 K.2024/2980

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 tarihli ve 2014/34 Esas, 2015/55 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/25110 Esas, 2017/27084 Karar sayılı kararı ile "Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Trabzon 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/214 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; katılan ile uzlaşmak istediğini, zararını tazmin etmeye hazır olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in suç tarihinden önce...

Otomotiv satış müdürü olarak çalıştığı, katılanı 5-6 yıldır tanıdığı, katılanın sanığı 14.11.2012 tarihinde telefon ile arayarak Volkswagen CC model bir araba istediği, sanık ile 75.000 TL'ye ikinci el Volkswagen CC aracın satımı konusunda anlaştıkları, bir gün sonra sanık tarafından katılandan araç bedelinin istendiği ve kendi şahsına ait hesap numarasını verdiği, sanığın bildirdiği hesap numarasına toplamda 55.000 TL para yatırıldığını, aynı gün sanığın katılanı arayarak 10.000 TL borç istediği, katılan tarafından bu meblağın da sanığa gönderildiği, sanığın parayı aldıktan sonra katılanı oyaladığı,

bir ay kadar sonra da işten ayrıldığını katılana bildirdiği, sanık tarafından katılanın gönderdiği paraların satış müdürü olarak çalıştığı Bahadır Otomotiv hesabına yatırılmadığı, bu şekilde katılanı aldatıp zarara uğratarak haksız yarar sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında; katılan ile araç satışı için görüşme yaptığı tarihte Volkswagen de genel müdür olarak çalıştığını, katılanı 10 yıldan beri tanıdığını, kendisinden Bahadır Otomotiv genel müdürü olduğum için kendisine 2. el uygun bir araç bulmasını istediğini, katılana 75.000 TL'ye bir araç bulduğunu, katılan arkadaşı olduğu için firmaya kâr girmesin diye 75.000 TL'nin 55.000 TL' sinin kendi hesabına yatırıldığını, satışa konu araç sahibi aracın sıfır olduğu ve araçta hasar olmadığını söylediğini, daha sonra yapılan ekspertiz incelemesinde aracın boyalı ve hasarlı olduğunu, bu nedenle aracı katılana vermek istemediğini,

ayrıca katılandan haricen 10.000 TL de borç para istediğini, onu da gönderdiğini, araç hasarlı çıktığı satış işleminin gerçekleşmediğini, bu olaydan 1,5 ay sonrada işten ayrıldığını, katılan ile parasını geri ödeme konusunda anlaştığını, neden şikayetçi olduğunu anlayamadığını, katılanı dolandırmadığını, katılan ile görüştüğünü, ancak kendisini ikna edemediğini bu nedenle somut bir belge de ibraz edemediğini beyan etmiştir.

3. Katılan aşamadaki beyanında; " 14.11.2012 tarihinde sanığı telefon ile aradım. Volkswagen CC model araç istedim. Bana 2. el olurmu diye sordu. Audı marka araç alan bir kişinin Volkswagen aracı olduğunu onu bana satabileceğini söyledi. Aıdının aralık ayının ilk haftasında geleceğini ve Volkswagan CC'yi de ancak o zaman teslim edebileceklerini söyledi. 78.000 TL'den başlayan pazarlık sonucunda 75.000 TL'ye anlaştık.

Bir gün sonra bana verdiği hesap numarasına eft yapmamı istedi. Bende neden kendi hesabına diye sorduğumda Volkswagen CC'nin sahibinin adına parayı şirket hesabına yatıracağını söyledi. O gün için nakitim yeterli olmadığı için bende arkadaşlarımı aradım ve verdiği hesaba eft yaptırdım. Arkadaşlarım olan...ile ...isimli arkadaşlarımdan nakit paraları olduğu için onlara eft yaptırıp parayı gönderdik.

Bu aracın parasını gönderdikten sonra 10.000 TL de bir hafta sonra ödemek için para istedi. Bende 10.000 TL'yi gönderdim. Daha sonra bir kaç kez beklememizi, aracı getireceğini söyledi. Hatta 21 Aralık Pazartesi günü aracını getiriyorum dedi. 24 Aralık Pazartesi aradım. Hasan abi ben işten ayrıldım diyince tekrar süreci gözden geçirdim ve dolandırıldığımı anladım. Hatta yetkililerle görüştüm. Sanığın benim gibi bir kaç kişiyi daha aynı şeklde dolandırdığını söylediler.

Toplam 85.000 TL zararım vardır, zararım karşılanmamıştır, sanıktan şikayetçiyim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Dosya bozma sonrası Uzlaştırma Bürosuna gönderilmiş ve katılanın uzlaşmak istemediğini beyan etmesi üzerine uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı ve dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır. 5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2019 tarihli ve 2018/214 Esas, 2019/313 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,