KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/22798 E., 2026/1165 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2010/82 E., 2015/295 K.
- Suçlar
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
234 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği", sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ile kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların en son sorgusunun yapıldığı 24.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği,
UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kayıt örneğine göre sanıklar ... ve ...'nin ise hükümden sonra sırasıyla 08.09.20 23... .04.2025 tarihinde öldükleri ve kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından,
katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davalarının ölüm nedeniyle, diğer sanıklar hakkındaki kamu davalarının ise gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/22798, K. 2026/1165, 4 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama