Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23020 K.2025/15815

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.03.2019 tarihli ve 2019/4-6 Esas, 2019/214 Karar sayılı kararında belirtilen "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekâlet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas almış ve taraflara yükletilecek avukatlık ücretinin her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olması karşısında; ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekâletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı" hususu nazara alınarak,

müdafi tarafından sanıklara sunulan avukatlık hizmetinin sanık sayısınca bölünmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla; kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve haklarında beraat kararı verilen sanıklar lehine tek vekalet ücreti takdir edilmemesi,