Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23027 K.2026/1133

Yapılan ön inceleme neticesinde; hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ... müdafinin temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı, temyiz isteminin reddinin gerektiği, katılan vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

1. Sanık ... müdafinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... müdafi, 12.02.2016 tarihinde tebliğ olunan karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 21.03.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ... müdafinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan vekilinin temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar hakkında beraat kararı verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,