Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23032 K.2025/4913

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, arkadaşı olan müştekiden birini aramak için cep telefonunu istediği, adı geçenin cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın cep telefonunu alarak biriyle mesajlaşmaya başlayıp bir müddet sonra gözden kaybolması ve telefonu geri getirmemesi şeklinde gerçekleşen olayda;müştekinin cep telefonunu önceden tanıdığı sanığa verdiği, dolayısıyla, cep telefonunun zilyetliğinin sanığa iradi olarak devredildiğinin anlaşılması karşısında; suç vasfının güveni kötüye kullanma olarak değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir .

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanığa atılı suçun takibinin şikayete bağlı olması ve şikayetten vazgeçmesi Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,