Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23202 K.2021/8866

Sanık ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Ankara Bölge Adliye mahkemesi tarafından 02.03.2018 tarihinde esastan ret kararı verildiği, bu kararın katılan vekili tarafından 02.03.2018 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, bölge adliye mahkemesi tarafından 16.07.2018 tarihli ek karar ile başvurunun kesinlikten reddine karar verildiği, katılan vekilinin ek karara yönelik yeni bir dilekçe vermemiş olduğu, bu kapsamda temyiz incelemesinin yalnızca sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, araç kiralama sözleşmesi ile teslim alınan aracı iade etmemek şeklinde gerçekleşen eyleminin taraflar arasında TCK’nin 155/2. maddesi kapsamında bir hizmet ilişkisi bulunmaması karşısında sübut halinde TCK’nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden vasıfta hataya düşülmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması ve sanığın eyleminin isabet ettiği TCK’nin 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile

değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi olması karşısında, uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu,