Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23553 K.2025/13907

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın araç kiralama işi yapan katılandan 34... plaka sayılı aracı kiraladığı ve sözleşmede belirtilen süre geçmesine rağmen katılana teslim etmediğinin iddia olunduğu olayın 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesindeki güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı anlaşılmakla;

Sanığın eylemine uyan "güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesi gereği öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 07.04.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,