Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23618 K.2025/14276

İlk duruşmada şikâyetçi vekilinin mazeret talebinin reddine karar verilerek düşme kararı verilmiş ise de, şikayetçi kurumun sanığa yüklenen suçtan zarar görüp kamu davasına katılma hakkı bulunduğu ve vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine dair temyiz dilekçesi verdiği anlaşıldığından, katılan sıfatını alabilecek olan şikâyetçinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin, noter ihtarnamesinin sanığa tebliğ edildiği tarihten itibaren 60 günlük ödeme ve ödeme yapılmaması durumunda bu süreye 3 günlük teslim süresi de eklendiğinde 01.08.2008 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "güveni Kötüye Kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,